Vier dingen die ik heb geleerd in drie maanden Afrika

Je gaat naar Afrika zonder echt te weten wat je te wachten staat. Je weet dat de mensen overwegend chocoladebruin zijn, en je snapt dat je niet met je Rolex om op straat een aria in moet zetten (moet je dat überhaupt ergens doen?). Verder is de kans zeer aanwezig dat je geit gaat eten, maar los van deze zekerheden: wat heb ik nou echt geleerd van drie maanden Afrika?

1. Afdingen is het leukste spel dat er is

In Azië had ik altijd een pleurishekel aan onderhandelen. Wilde je met je bezwete hoofd een simpele loempia bestellen; werd je gelijk afgezet… In Afrika is dat niet heel anders, in de zin dat je hier ook vaak bezweet bent, en je ook hier slim moet zijn om niet teveel te betalen. Het grote verschil tussen de souvenirmarkt in Hoi An en die in Nairobi zit ‘m dan ook in de manier waarop: hier is het een spel zonder verliezers. Onderhandelen gaat er veel speelser aan toe, en vaak betekent dat hoe harder er gelachen wordt, hoe beter de uitkomst is voor jou.

hike uitzichtpunt

2. Raven is je hier gegeven

Nederland is natuurlijk een festivalland pur sang. Toen ik vertrok was het festivalseizoen net geopend, en groot was mijn verdriet dan ook dat ik dit alles zou mislopen. Het bleek een loze angst te zijn: Afrika heeft een uitgebreid arsenaal aan festivals, met als voordeel dat de kans dat je hier doorweekt in je tentje zit aanzienlijk kleiner is! Een greep uit de selectie: Africa Burn (geeft Burning Man het nakijken), Nyege Nyege (noem het klein Lowlands, maar dan aan de Nijl), en Lake of Stars (de naam alleen al belooft veel goeds). Moraal van het verhaal: ook in Afrika kun je stampen tot je erbij neervalt.

motor meid

Hoe start dat ding ook alweer?

3. Don’t stop believing

“Ik geloof in niks.” Ik hoor het mezelf nog zeggen terwijl ik met mijn driver, George, bij het kampvuur zit. Oeps, verkeerde opmerking. Het maakt hier niet uit waar je in gelooft, als je maar gelooft. Want niet geloven, in helemaal niets, dat is voor veel Kenianen moeilijk te bevatten. “It’s so beautiful to believe in something Caty”, werd mij toegefluisterd door George. Ik werd er bijna emotioneel van, en realiseerde me dat hij misschien nog wel gelijk heeft ook.

meid op het strand

4. Diversiteit vergt voorbereiding

Dit is de belangrijkste les die ik heb geleerd in Afrika: om dit continent een beetje lekker door te komen moet je je voorbereiden. Het ene moment zit je in de brandende woestijnzon, het andere moment loop je door de stromende regen in het oerwoud. Nergens zo divers en mooi als hier, maar be prepared!

locals