Dune 45 Namibië; de ultimate verloofde tester

Jawel dames en heren. Wij hebben een heus Afrika marriage hier, dat wil zeggen dat marketing Menno zijn vriendinnetje in Zuid Afrika ten huwelijk vroeg. In een grote Jeep crossten ze vervolgens meer dan 4000 km door Zuid-Afrika en Namibië. En dan leer je elkaar wel kennen bleek bij Dune 45.

De dode Marmot

Toen we net Namibie binnenreden  was er geen enkele auto meer te bekennen en dus besloot mijn brandnew fiancé, dat het nu haar beurt was de Jeep eens flink op zijn staart te trappen. Ze reed binnen 500 meter een marmot dood om daar vervolgens een kwartier over te gaan huilen achter het stuur. Het waren haar enige kilometers die ze gereden heeft deze reis.
Dat ze niet tegen dierenleed kon – en ook niet zo goed kan autorijden-  dat wist ik wel van haar. Maar toen we bij de Sossusvlei kwamen om de beroemde Dune 45 te gaan beklimmen zag ik een kant van haar die ik me, hoe zeg ik dit netjes, wel een beetje bedroefde…

Dune 45

Na een aantal dagen lui in onze lodge in bed te hebben gelegen en vooral naar de woestijn te kijken, vonden wij het wel eens tijd worden onze interesses wat te verleggen en Dune 45 te beklimmen. Het was maar 150 km van onze lodge. En zo verlieten we om half 4 ‘s ochtends onze luxe loveshack voor een pittig autotochtje in het donker en daarna een wandelingetje over de duinen. We stelden ons een paar flinke Bloemendaalse zandheuvels voor en waren dus erg verrast toen de rode duinen toch wel wat imposanter bleken te zijn dan de blanke duintoppen.

Klim

Er was een tijd waarin je nog kon zandsurfen hier, helaas die tijd is over omdat het niet echt heel lekker voor de duinen is. En zo rijd je met de auto tot vlak onder de beroemde rode top. Goed bij Dune 45, blijft de helft van de schapen dus onderaan staan. Wij niet. Wij stormen enthousiast en dol verliefd het duin op. Het pad is 30 cm breed en gaat langzaam hoger. Ik ga voorop, Wieke achter me. Ze kwebbelt vrolijk over de schapen. Een dikke Amerikaan komt mij tegemoet van de top en passeert me, ik kijk even naast me en zie beneden de woestijn onder me. En dan stopt het geluid achter me… Er volgen nog een aantal mensen die langs mij moeten en ik ploeg verder. Het is toch best afzien, die top halen. Ik loop nog even verder maar als het gekwebbel niet meer begint draai ik me om.

Wieke zit 30 meter achter me op de grond van het paadje met voor haar alle mensen. Ze durft niet meer omhoog te komen en al helemaal niet meer naar beneden. De opstopping van mensen en mort een beetje tegen mijn verloofde en ik roep haar toe; ‘kom op schatje, laat die mensen er langs!’

Er stijgt een gekerm op uit de Sossusvlei. Mijn verloofde heeft hoogtevrees en waar ik niet vies ben van een bungee jump of een parachutesprong staakt mijn geliefde alle actie en nagelt zich vast op de grond. Alleen willen er allerlei mensen langs. Ik moet haar denk ik gaan helpen.

Ik loop terug naar waar nu ook mensen zich achter mijn toekomstige echtgenote hebben verzameld en er beginnen nu mensen om haar heen te klauteren. Ze heeft haar slippers uit getrokken en begint op handen en voeten het pad naar beneden af te gaan. Dune 45: Huilend. Kermend.

Als we eindelijk beneden komen, met een hele sliert aan mensen achter ons, zegt een Texaan die aan komt lopen; ‘How was it up there?’

Ze roept huilend: ‘I am affraid of heights, so it was terrible’.

De Texaan lacht hard en roept ‘Tuff guy to take your wife up there…”

Ik knik. Kat in de zak wat hoogtes betreft. Voor de rest durft ze alles.

Ook zo’n zin gekregen om je verloofde in de Namibische woestijn op de proef te stellen? Dan vind je hier meer info over Namibie. Of start hier een live chat en vraag alles wat je maar wilt aan Charlie!