"Het avontuur leeft!" - Joost & Sophie over Oeganda

De meest aangehaalde uitspraak over Oeganda is Winston Churchills “Uganda is truly the pearl of Africa”. Cliché’s kunnen vermoeien, maar ruim honderd jaar later straalt de parel nog steeds. Zoals het wit van een parel uiteen breekt in een oneindig kleurenspectrum, zo mooi, verassend en divers is Oeganda. Te veel om in vier weken te zien. Het land is toegankelijk, veilig te bereizen en de mensen zijn ongekend vriendelijk. Maar gelukkig is het nog geen gepolijst vakantieland; het avontuur leeft!

Op het ritme van het wegdek meevibrerend begon ons eigen avontuur met een autorit naar Jinja – de stad waar de Nijl ontspringt uit het Victoriameer. Het eerste dat opvalt tijdens de paar uur van Entebbe naar Jinja is dat de immer vriendelijke, en vooral zachtaardige, Oegandezen al hun schroom laten varen achter het stuur: ze maken de reputatie van chaotisch en roekeloos verkeer meer dan waar. Maar met onze Rav4 scheurden we vlot door de drukte heen: zelf rijden gaf ons niet alleen meer vrijheid in onze reis, maar was ook nog eens leuk om te doen.

Jinja mag niet gemist worden, vooral vanwege de Nijl en het raften. Het is waanzinnig om de bulderende stroomversnellingen af te denderen, afgewisseld met kilometers aan vlak, kabbelend water onder de hoge tropenzon. Tijdens het ontbijt heb je uitzicht over de gladgestreken Nijl met als gezelschap tientallen aapjes in de bomen.

Het bijzondere aan Oeganda is de snelheid waarmee de verschillende landschappen zich afwisselen. Men zegt (en het bleek) dat als je de auto instapte en een uur reed, het landschap zich vormde tot iets nieuws, onbekends en evenzeer moois. En in tegenstelling tot menig ander Afrikaans land worden de landschappen geregeerd door groene vegetatie en vruchtbare grond; onze eigen 50 shades of green. Terwijl deze landschappen aan je voorbijvliegen valt nog iets anders op: overal wordt gebouwd. Of het nu landbouwgrond is of huizen of nieuwe wegen, net als in de rest van Afrika verandert er veel en snel. Dat is vooral confronterend na een paar dagen safari door de ongerepte natuurparken. Maar de noodzaak voor ‘vooruitgang’ is ook evident, want armoede is evenzeer zichtbaar.

Voor ons was het uiteindelijke hoogtepunt van de reis niet het raften, maar het vond wel plaats op de Nijl. In het beschermde wildpark Murchison Falls, naar de bulderende waterval waar de machtige rivier door een gat in de rotsen van 6 meter wordt gestuwd. ’s Nachts sliepen we in tenten tussen de nijlpaarden en wrattenzwijnen (pumbaa) en ’s ochtends heel vroeg trokken we uit voor safari. Na een dag leeuwen, olifanten, giraffes, hyena’s en nog meer wild vertrekt er een boot op de lokale afsplitsing van de Nijl richting de watervallen. Deze boottocht van drie uur brengt je naar de watervallen, achteroverleunend met pils in de hand, de ondergaande zon op het gezicht en op en bij de oevers heel veel wild. Honderden nijlpaarden, olifanten die in het water spelen en (angstaanjagende) krokodillen. Het was niet het spannendste of actiefste van de reis, maar het was simpelweg waanzinnig mooi.

En Oeganda bood ons nog zo veel meer. We hebben een paar uur door ondoordringbare wouden gewandeld en geklommen, zijn uitgewaaid op een onbewoond eiland op het Victoriameer in de brandende zon op een hagelwit strand en zijn achterop een motortaxi Kampala doorgesputterd. We hebben gezien hoe koffie door de lokale bevolking wordt gemaakt op de hoge hellingen van Mount Elgon en honderden kilometers verderop oog in oog gestaan met gorilla’s in de Rwenzori. We hebben de hele Big Five gespot en hebben op een quad langs de oevers van de Nijl gescheurd. En nog veel meer. Oeganda biedt zo ongelofelijk veel, we hadden nooit gedacht dat het allemaal in dat kleine vlekje op de kaart gepropt zou kunnen worden. Het is een fantastisch vakantieland.

Wil je net als Joost en Sophie op reis naar Oeganda? Lees hier meer over deze bestemming of neem contact met ons op!